Historia kluczowych zmian w polskim systemie emerytalnym — od reformy NDC 1999 do świadczenia wdowiego 2025.
Przejście z systemu repartycyjnego na system trójfilarowy NDC+OFE+dobrowolny. Objęła osoby urodzone po 31.12.1948.
Stopniowe podnoszenie wieku emerytalnego do 67 lat dla kobiet i mężczyzn (docelowo 2040). Wprowadzone przez rząd Tuska.
Transfer obligacji i bonów z OFE do ZUS (153 mld PLN). Dobrowolność dalszej przynależności do OFE. Umorzenie 51,5% jednostek w OFE.
Przywrócenie wieku emerytalnego 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn przez rząd PiS. Objęło wszystkich ubezpieczonych w ZUS.
Wprowadzenie corocznego dodatkowego świadczenia emerytalnego w wysokości minimalnej emerytury (od 2019: 1 100 PLN, waloryzowane co roku).
Drugie coroczne świadczenie dla emerytów z progiem dochodowym. Wypłacane we wrześniu. Od 2022 roku stałe. Próg 2023: 2900 PLN brutto.
Powiązanie składek KRUS z dochodem z działalności rolniczej przy przekroczeniu progu 50% średniego wynagrodzenia. Stopniowe zbliżanie KRUS do ZUS.
Prawo do pobierania do 15% własnej emerytury/renty oprócz renty rodzinnej (lub odwrotnie). Od 2027 próg wzrośnie do 25%. Koszt: ok. 2 mld PLN/rok.