System NDC (Notional Defined Contribution) w Polsce działa na zasadzie, że składki emerytalne są gromadzone na indywidualnych kontach ubezpieczonych, a wysokość przyszłej emerytury zależy od zgromadzonych środków oraz długości okresu składkowego.
W ramach systemu NDC, każdy pracownik odprowadza składki na ubezpieczenie emerytalne, które są następnie zapisywane na jego indywidualnym koncie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych (ZUS). Wysokość składki wynosi 19,52% podstawy wymiaru, z czego 9,76% trafia do części kapitałowej, a 9,76% do części repartycyjnej. Wartość zgromadzonych środków jest corocznie waloryzowana, co oznacza, że ich wartość rośnie w zależności od wskaźnika wzrostu wynagrodzeń lub inflacji, co jest ustalane przez ZUS.
Emerytura wypłacana z systemu NDC jest obliczana na podstawie zgromadzonych środków oraz przewidywanej długości życia emeryta. W momencie przejścia na emeryturę, całkowita wartość zgromadzonych środków jest dzielona przez tzw. współczynnik przeliczeniowy, który jest ustalany na podstawie średniej długości życia w danym roku. Przykładowo, w 2023 roku współczynnik ten wynosił około 252 miesięcy, co oznacza, że zgromadzone środki są dzielone przez tę wartość, aby określić miesięczną wysokość emerytury.
System NDC w Polsce ma na celu zapewnienie większej przejrzystości i powiązania wysokości emerytury z rzeczywistymi składkami wpłacanymi przez ubezpieczonych. Dzięki temu, osoby, które regularnie odprowadzają składki, mogą liczyć na wyższe świadczenia emerytalne. Warto jednak pamiętać, że wysokość emerytury może być różna w zależności od indywidualnych okoliczności, takich jak długość okresu składkowego czy wysokość zarobków.
W przypadku wątpliwości indywidualnych skontaktuj się z ZUS. Podstawa prawna: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych.
