PPK (Pracownicze Plany Kapitałowe) różni się od IKE (Indywidualne Konto Emerytalne) głównie pod względem sposobu oszczędzania, uczestnictwa oraz zasad wpłat.
PPK jest programem oszczędnościowym, który jest obowiązkowy dla pracodawców zatrudniających powyżej 20 pracowników (od 1 lipca 2019 roku), a dla mniejszych firm wprowadzono go od 1 stycznia 2020 roku. Uczestnicy PPK są zobowiązani do wpłacania 2% swojego wynagrodzenia, a pracodawcy muszą dodać co najmniej 1,5% wynagrodzenia. Dodatkowo, każdy uczestnik PPK otrzymuje jednorazową wpłatę powitalną w wysokości 250 PLN oraz roczną wpłatę od państwa, która wynosi 240 PLN, pod warunkiem, że uczestnik wpłaci co najmniej 1,2% swojego wynagrodzenia w danym roku.
IKE to dobrowolny program oszczędnościowy, który pozwala na gromadzenie środków na emeryturę w sposób indywidualny. Uczestnicy mogą wpłacać do 28 260 zł rocznie (limit IKE w 2026 r.), a w przypadku osób, które ukończyły 55. rok życia, limit ten wzrasta do 7 200 PLN. W przeciwieństwie do PPK, IKE nie wymaga wpłat od pracodawcy, a środki zgromadzone na IKE są zwolnione z podatku dochodowego po osiągnięciu wieku emerytalnego, co czyni je atrakcyjną opcją dla osób planujących długoterminowe oszczędzanie.
Kolejną różnicą jest sposób zarządzania środkami. W PPK środki są inwestowane przez instytucje finansowe wybrane przez pracodawcę, a uczestnicy mają ograniczony wpływ na wybór funduszy. Z kolei w IKE uczestnicy mają pełną kontrolę nad swoimi inwestycjami i mogą wybierać spośród różnych instrumentów finansowych, takich jak akcje, obligacje czy fundusze inwestycyjne.
