starzenie się społeczeństwa (demograficzne)

Starzenie się społeczeństwa (demograficzne) to proces, w którym rośnie odsetek osób starszych w populacji, co prowadzi do zmiany struktury wiekowej społeczeństwa. W Polsce, w 2020 roku, osoby w wieku 65 lat i więcej stanowiły około 20% całej populacji, a prognozy wskazują, że do 2050 roku ich udział może wzrosnąć do 30%. Zjawisko to jest wynikiem wydłużającej się średniej długości życia oraz spadku wskaźnika urodzeń, co wpływa na systemy emerytalne, opiekę zdrowotną i rynek pracy. Starzenie się społeczeństwa wiąże się również z wyzwaniami związanymi z zapewnieniem odpowiednich zasobów i usług dla rosnącej liczby osób starszych. Podstawa prawna: Ustawa z dnia 20 grudnia 1990 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. 1990 nr 7 poz. 50).

Przykład

W 2021 roku w Polsce liczba osób w wieku 65 lat i więcej wyniosła około 8 milionów, co stanowiło 20,4% całej populacji. W miastach, takich jak Warszawa, odsetek ten był nieco niższy, wynosząc 17%, podczas gdy w mniejszych miejscowościach sięgał nawet 25%. Wzrost liczby seniorów wpływa na system emerytalny, gdyż w 2020 roku na jednego emeryta przypadało średnio 2,5 osoby w wieku produkcyjnym, a prognozy wskazują, że do 2050 roku wskaźnik ten może spaść do 1,5. Taki trend stawia przed Polską wyzwania związane z finansowaniem emerytur oraz opieką zdrowotną.