górna granica podstawy wymiaru

Górna granica podstawy wymiaru to maksymalna kwota, od której oblicza się składki na ubezpieczenia społeczne w Polsce. Górną granicę wyznacza roczny limit 30-krotności przeciętnego prognozowanego wynagrodzenia, ogłaszany co roku w obwieszczeniu MRPiPS. Przekroczenie tej granicy nie skutkuje wyższymi składkami, co wpływa na wysokość przyszłej emerytury. Wartość ta jest corocznie aktualizowana, uwzględniając wskaźniki wzrostu wynagrodzeń. Podstawa prawna: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. 1998 nr 137 poz. 887).

Przykład

Jan, który ma 45 lat i przepracował 20 lat, zarabia 18 000 zł miesięcznie. W 2023 roku, z uwagi na górną granicę podstawy wymiaru wynoszącą 16 061 zł, składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe będą naliczane tylko od tej kwoty. Oznacza to, że Jan płaci składki od 16 061 zł, a nadwyżka jego wynagrodzenia (1 939 zł) nie wpływa na wysokość składek ani przyszłej emerytury. W efekcie, mimo wysokiego wynagrodzenia, jego składki emerytalne są ograniczone do maksymalnej podstawy wymiaru.