art. 27 ustawy emerytalnej

Art. 27 ustawy emerytalnej reguluje zasady obliczania podstawy wymiaru emerytury dla osób, które osiągnęły wiek emerytalny. Zgodnie z tym artykułem, podstawą wymiaru emerytury jest suma składek na ubezpieczenie emerytalne, które zostały odprowadzane przez ubezpieczonego w okresie jego aktywności zawodowej, z uwzględnieniem odpowiednich wskaźników waloryzacji. W przypadku osób, które nie osiągnęły wymaganego okresu składkowego, art. 27 określa również zasady ustalania emerytury minimalnej. Przepisy te mają na celu zapewnienie sprawiedliwego i przejrzystego systemu emerytalnego w Polsce. Podstawa prawna: Dz.U. z 1997 r. nr 139, poz. 938.

Przykład

Jan, który ma 65 lat i przepracował 40 lat, zgromadził łącznie 200 000 PLN składek na ubezpieczenie emerytalne. Zgodnie z art. 27 ustawy emerytalnej, jego emerytura będzie obliczana na podstawie tej kwoty, z uwzględnieniem wskaźników waloryzacji. Jeśli wskaźnik waloryzacji wynosi 1,5, to podstawą wymiaru emerytury Jana będzie 300 000 PLN. W przypadku, gdyby Jan nie osiągnął wymaganego okresu składkowego, art. 27 określałby minimalną wysokość emerytury, która wynosiłaby 1 200 PLN miesięcznie.