Emerytura z Francji — jak ją uzyskać
Francja jest w Unii Europejskiej, więc do emerytur stosuje się unijne zasady koordynacji (rozporządzenie 883/2004). Lata pracy we Francji i w Polsce sumują się do prawa do świadczenia, a każdy kraj wypłaca własną część proporcjonalnie do przepracowanego okresu.
System francuski w skrócie
Francuska emerytura powszechna (régime général) jest zarządzana przez Assurance retraite (CNAV). Składa się z części podstawowej oraz z obowiązkowych emerytur uzupełniających (np. Agirc-Arrco dla pracowników sektora prywatnego). Wysokość zależy od zarobków i liczby zaliczonych kwartałów (trimestres).
Zasada koordynacji UE
- Sumowanie okresów — jeśli we Francji masz zbyt krótki staż, aby nabyć prawo, francuska instytucja uwzględni polskie okresy przy ustalaniu prawa (ale wypłaci tylko za lata francuskie).
- Proporcjonalne wypłaty — Francja wypłaca część za pracę we Francji, a ZUS za pracę w Polsce. Otrzymujesz dwie niezależne wypłaty.
- Jeden wniosek — składasz go w kraju zamieszkania.
Jak złożyć wniosek
- Jeśli mieszkasz w Polsce, złóż wniosek w ZUS (formularz EMP).
- Podaj francuski numer ubezpieczenia oraz okresy pracy we Francji.
- ZUS przekazuje sprawę do Assurance retraite, która ustala i wypłaca francuską część.
- Pamiętaj o emeryturach uzupełniających (Agirc-Arrco) — mogą wymagać osobnego wniosku.
Najczęstsze pytania
Czy dostanę emeryturę z Francji po pracy tam kilku lat? Tak — dzięki koordynacji UE lata francuskie liczą się do świadczenia; CNAV wypłaci część proporcjonalną.
Czy mogę pobierać emeryturę z Polski i Francji jednocześnie? Tak — każdy kraj wypłaca własną część niezależnie.
Co to jest Agirc-Arrco? Obowiązkowa emerytura uzupełniająca we Francji dla pracowników sektora prywatnego — warto o nią wystąpić osobno.
Zobacz też: emerytura z pracy za granicą — koordynacja UE, emerytura z Norwegii.
