Osobom, które odbywały długoletnie kary pozbawienia wolności, emerytura przysługuje na zasadach ogólnych — nie niższa niż najniższa emerytura (1 978,49 zł brutto od 1 marca 2026 r.), o ile spełnią wymóg stażu i wieku.
W Polsce system emerytalny dla osób, które odbyły długoterminowe kary pozbawienia wolności, jest regulowany przez przepisy ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Osoby te mogą ubiegać się o emeryturę, jeśli mają odpowiedni staż pracy, który wynosi co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. W przypadku więźniów, czas spędzony w zakładzie karnym może być zaliczany do stażu pracy, o ile osoba ta była zatrudniona w ramach pracy więziennej.
Kwoty emerytur mogą się różnić w zależności od wysokości składek, które były odprowadzane w trakcie kariery zawodowej. Emerytury są waloryzowane co roku, co oznacza, że ich wysokość może ulegać zmianie w zależności od wskaźników inflacji oraz średniego wynagrodzenia w kraju. Waloryzacja emerytur odbywa się na podstawie przepisów, które określają minimalny procent podwyżki, co w praktyce oznacza, że emerytury mogą wzrastać o kilka procent rocznie, co ma na celu utrzymanie ich realnej wartości.
Dodatkowo, więźniowie, którzy odbyli długoterminowe kary, mogą mieć możliwość uzyskania dodatkowych świadczeń, takich jak renta socjalna, jeśli ich sytuacja życiowa tego wymaga. Każdy przypadek jest rozpatrywany indywidualnie, a ostateczna decyzja należy do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
