pensión para personas con discapacidad

emerytura dla osób niepełnosprawnych

Emerytura dla osób niepełnosprawnych to świadczenie pieniężne przyznawane osobom, które z powodu niepełnosprawności są całkowicie lub częściowo niezdolne do pracy. W Polsce prawo do emerytury dla osób niepełnosprawnych przysługuje osobom, które osiągnęły określony wiek emerytalny, który wynosi 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn, oraz posiadają odpowiedni staż ubezpieczeniowy. Wysokość emerytury uzależniona jest od wysokości składek wpłaconych do systemu emerytalnego oraz okresu ich opłacania. Osoby, które nie osiągnęły wieku emerytalnego, mogą ubiegać się o rentę z tytułu niezdolności do pracy. Podstawa prawna: Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1118).

Przykład

Anna, która ma 62 lata i jest osobą z niepełnosprawnością, przepracowała 25 lat i opłacała składki na ubezpieczenie emerytalne. Po osiągnięciu wieku emerytalnego, złożyła wniosek o emeryturę dla osób niepełnosprawnych. Po obliczeniach, jej emerytura wynosi 1 800 PLN miesięcznie, co stanowi 70% średniego wynagrodzenia w Polsce. Dzięki temu świadczeniu Anna ma zapewnione środki na codzienne życie, mimo ograniczeń wynikających z niepełnosprawności.

Aktualizacja: 2026-05-10

Inne pojęcia

Powiązane pytania

← Słownik