wskaźnik obciążenia demograficznego

Wskaźnik obciążenia demograficznego to miara stosunku liczby osób w wieku nieprodukcyjnym (tj. poniżej 15. roku życia oraz powyżej 64. roku życia) do liczby osób w wieku produkcyjnym (tj. w przedziale 15-64 lata). W Polsce w 2022 roku wskaźnik ten wynosił około 60%, co oznacza, że na 100 osób w wieku produkcyjnym przypadało 60 osób nieproduktywnych. Wzrost wskaźnika obciążenia demograficznego może wskazywać na zmiany w strukturze demograficznej społeczeństwa, co ma istotne konsekwencje dla systemu emerytalnego oraz polityki społecznej. Podstawa prawna: Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych.

Przykład

W gminie X, w której populacja wynosi 10 000 osób, 2 500 mieszkańców to dzieci poniżej 15. roku życia, a 1 500 osób to seniorzy powyżej 64. roku życia. Liczba osób w wieku produkcyjnym (15-64 lata) wynosi zatem 6 000. Wskaźnik obciążenia demograficznego w tej gminie oblicza się jako (2 500 + 1 500) / 6 000, co daje 0,5, czyli 50%. Oznacza to, że na 100 osób w wieku produkcyjnym przypada 50 osób nieproduktywnych, co może wpływać na lokalne finanse i system emerytalny.