Najwyższą średnią emeryturę w Polsce ma województwo śląskie — ok. 4 493 zł brutto (2024), przed mazowieckim (ok. 4 076 zł).
Średnia emerytura w Polsce różni się w zależności od województwa, co jest wynikiem zróżnicowania dochodów mieszkańców oraz lokalnych warunków gospodarczych. W województwie mazowieckim, które obejmuje stolicę kraju, Warszawę, emerytury są wyższe niż w innych regionach. Dla porównania najniższe średnie notują województwa rolnicze wschodniej Polski — np. świętokrzyskie ok. 3 492 zł (2024).
Mechanizm ustalania wysokości emerytur w Polsce opiera się na systemie punktowym, w którym emerytura jest obliczana na podstawie zgromadzonych składek oraz długości okresu składkowego. Każdego roku ZUS ogłasza nowe wskaźniki waloryzacji, które wpływają na wysokość emerytur. Waloryzacja ma na celu dostosowanie wysokości świadczeń do inflacji oraz wzrostu kosztów życia.
Różnice w średnich emeryturach pomiędzy województwami wynikają również z różnorodności rynku pracy oraz poziomu wynagrodzeń. W regionach o wyższych zarobkach, takich jak Mazowsze, mieszkańcy mają tendencję do odkładania większych kwot na przyszłe emerytury, co przekłada się na wyższe świadczenia. Z kolei w województwach z niższymi średnimi zarobkami, emerytury są odpowiednio niższe, co może wpływać na jakość życia seniorów.
W Polsce istnieje wiele programów wsparcia dla osób starszych, które mogą wpływać na ich sytuację finansową. Programy te obejmują m.in. dodatki do emerytur, które mają na celu wsparcie osób o niskich dochodach. Dzięki tym działaniom, nawet w regionach o niższych średnich emeryturach, możliwe jest poprawienie jakości życia seniorów.
