art. 184 ustawy emerytalnej

Art. 184 ustawy emerytalnej reguluje zasady przyznawania i obliczania emerytur dla osób, które osiągnęły wiek emerytalny oraz spełniają określone warunki dotyczące stażu pracy. Zgodnie z tym artykułem, emerytura obliczana jest na podstawie zgromadzonych składek oraz średniego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, co wpływa na wysokość świadczenia. Ustawa przewiduje również możliwość waloryzacji emerytur, co ma na celu dostosowanie ich wartości do zmieniających się warunków ekonomicznych. Art. 184 stanowi istotny element systemu emerytalnego w Polsce, wpływając na zabezpieczenie finansowe osób starszych. Podstawa prawna: Dz.U. 1997 nr 139 poz. 944.

Przykład

Jan, który osiągnął wiek emerytalny 65 lat i ma 30-letni staż pracy, postanawia przejść na emeryturę. Zgromadził składki w wysokości 300 000 PLN. Średnie wynagrodzenie w gospodarce narodowej wynosi 5 000 PLN. Zgodnie z art. 184 ustawy emerytalnej, jego emerytura zostanie obliczona jako 300 000 PLN podzielone przez 250 (przy założeniu, że przewidziano 250 miesięcy w okresie emerytalnym), co daje 1 200 PLN miesięcznie. Dodatkowo, Jan może liczyć na waloryzację świadczenia, co wpłynie na jego przyszłą wysokość.