art. 186 ustawy emerytalnej

Art. 186 ustawy emerytalnej reguluje zasady ustalania wysokości emerytury dla osób, które osiągnęły wiek emerytalny, a także określa sposób obliczania podstawy wymiaru emerytury. Zgodnie z tym artykułem, emerytura jest obliczana na podstawie zgromadzonych składek na ubezpieczenie emerytalne oraz średniego dalszego trwania życia. Wysokość emerytury zależy od liczby lat składkowych oraz wysokości odprowadzonych składek. Art. 186 wprowadza również zasady dotyczące waloryzacji świadczeń emerytalnych, co ma na celu ochronę wartości realnej emerytur w obliczu inflacji. Podstawa prawna: Dz.U. 1997 nr 139 poz. 938.

Przykład

Jan, który ma 65 lat i przepracował 40 lat, osiągnie emeryturę na podstawie art. 186 ustawy emerytalnej. Jego zgromadzone składki wynoszą 300 000 PLN, a średnie dalsze trwanie życia wynosi 20 lat. Przy zastosowaniu wskaźnika przeliczeniowego, emerytura Jana wyniesie 1 250 PLN miesięcznie. Po waloryzacji, która co roku zwiększa świadczenia o 3%, Jan otrzyma w przyszłym roku 1 287,50 PLN. Wysokość emerytury będzie zależała od dalszego wzrostu składek oraz długości życia.