art. 25 ustawy emerytalnej

Art. 25 ustawy emerytalnej reguluje zasady ustalania wysokości emerytury dla osób, które osiągnęły wiek emerytalny oraz posiadają odpowiedni staż pracy. Zgodnie z tym artykułem, emerytura obliczana jest na podstawie zgromadzonych składek oraz średniego dalszego trwania życia, co ma na celu zapewnienie adekwatności świadczeń emerytalnych. Wysokość emerytury nie może być niższa niż minimalna emerytura, która od 1 marca 2026 r. wynosi 1 978,49 zł. Ustawa przewiduje również możliwość waloryzacji świadczeń emerytalnych w celu dostosowania ich do zmieniających się warunków ekonomicznych. Podstawa prawna: Dz.U. z 1997 r. Nr 139, poz. 938.

Przykład

Jan, który ma 65 lat i przepracował 40 lat, postanawia przejść na emeryturę. Zgromadził składki w wysokości 300 000 PLN. Zgodnie z art. 25 ustawy emerytalnej, jego emerytura zostanie obliczona na podstawie zgromadzonych składek oraz średniego dalszego trwania życia, które wynosi 20 lat. Przyjmując, że średnia emerytura w jego przypadku wynosi 1 500 PLN miesięcznie, Jan otrzyma emeryturę, która nie może być niższa niż minimalna emerytura, czyli 1 588,44 PLN. W rezultacie jego świadczenie emerytalne zostanie dostosowane do tej kwoty.

Aktualizacja: 2026-06-30

Inne pojęcia

← Słownik