zasada proporcjonalności świadczeń UE

Zasada proporcjonalności świadczeń UE to zasada, która zapewnia, że wysokość emerytur oraz innych świadczeń społecznych przysługujących obywatelom Unii Europejskiej jest uzależniona od długości okresów składkowych oraz wysokości opłaconych składek w różnych państwach członkowskich. Oznacza to, że osoba, która pracowała w kilku krajach UE, ma prawo do emerytury proporcjonalnej do czasu pracy oraz składek opłaconych w każdym z tych krajów. W Polsce zasady te są regulowane przez przepisy ustawy z dnia 17 grudnia 1998 roku o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Podstawa prawna: Dz.U. 1998 nr 162 poz. 1118.

Przykład

Jan, który ma 60 lat, pracował przez 25 lat w Polsce, a następnie przez 15 lat w Niemczech. W Polsce opłacał składki emerytalne w wysokości 1000 PLN miesięcznie, a w Niemczech 1500 PLN. Zgodnie z zasadą proporcjonalności świadczeń UE, jego emerytura będzie obliczana na podstawie długości okresów składkowych oraz wysokości składek w obu krajach. Jeśli w Polsce przysługuje mu emerytura w wysokości 2000 PLN, a w Niemczech 3000 PLN, to jego całkowita emerytura wyniesie 2000 PLN (25/40) + 3000 PLN (15/40), co daje 2250 PLN miesięcznie.