Notional Defined Contribution (NDC)

Notional Defined Contribution (NDC) to system emerytalny, w którym składki na ubezpieczenie emerytalne są ewidencjonowane na indywidualnych kontach uczestników, ale nie są inwestowane w tradycyjny sposób. W Polsce NDC zostało wprowadzone w 1999 roku jako część reformy systemu emerytalnego, w ramach której 19,52% wynagrodzenia brutto pracowników jest przekazywane na składki emerytalne. Wartość zgromadzonych środków jest obliczana na podstawie tzw. "wirtualnych" rachunków, które uwzględniają zarówno wpłaty, jak i przewidywaną stopę zwrotu, a emerytura jest ustalana na podstawie zgromadzonych środków oraz oczekiwanej długości życia emeryta. System ten ma na celu zwiększenie przejrzystości i odpowiedzialności w zakresie oszczędzania na emeryturę. Podstawa prawna: Dz.U. z 1998 r. nr 162, poz. 1118.

Przykład

Jan, który ma 45 lat i przepracował 20 lat, zarabia 5000 PLN brutto miesięcznie. W ramach systemu NDC, co miesiąc na jego wirtualnym koncie emerytalnym gromadzone jest 19,52% jego wynagrodzenia, co wynosi 976 PLN. Po 20 latach pracy, zakładając, że składki są regularnie wpłacane, Jan zgromadziłby 234 240 PLN na swoim koncie emerytalnym (20 lat x 12 miesięcy x 976 PLN). W momencie przejścia na emeryturę, wartość ta zostanie przeliczona na miesięczną emeryturę, uwzględniając średnią długość życia oraz inne czynniki.