NDC (Niefinansowe Konta Indywidualne / Non-Financial Defined Contribution)

System emerytalny wprowadzony w Polsce reformą z 1999 roku. Każdy ubezpieczony ma indywidualne konto, na które zapisywane są składki (12,22% brutto). Konto jest indeksowane (waloryzowane) co roku, ale środki nie są inwestowane na rynkach finansowych. Emerytura = kapitał na koncie / T_dalsze (GUS). Stosowany w Szwecji, Włoszech, Łotwie i Polsce.

Przykład

Jan, który ma 45 lat i przepracował 20 lat, co miesiąc wpłaca na swoje NDC 12,22% wynagrodzenia brutto, które wynosi 5 000 PLN. W ciągu roku jego składki wyniosą 7 332 PLN. Po 20 latach pracy, przy założeniu corocznej waloryzacji na poziomie 3%, jego konto emerytalne mogłoby osiągnąć wartość około 250 000 PLN. Po przejściu na emeryturę, Jan otrzyma miesięczną emeryturę, obliczoną jako wartość zgromadzonych środków podzielona przez przewidywaną długość życia, co w jego przypadku może wynosić 20 lat.